Je bent vier minuten langzamer op de Ironman Klagenfurt dan twee jaar eerder. Toch ben je 100% meer blij en tevreden. Hoe kan dat? Lees nu het verhaal van Willemien die bijna de handdoek in de ring wilde gooien.
De druk van het verleden
“Ik voel zoveel druk van mezelf en mensen om me heen”. Willemien en ik zitten in een reeks coachgesprekken, waarbij we proberen te achterhalen waar het verlies van motivatie vandaan komt.
“Ik wil niet dat mijn triatlon wedstrijden beïnvloed worden door verwachtingen op basis van prestaties uit het verleden. Je wilt altijd maar meer en beter, maar je bent niet altijd dezelfde persoon en omstandigheden veranderen nu eenmaal.”
Tijdens de trainingen was het plezier weg, er werd vooral gefocust op eerdere resultaten, wattages en snelheden. En hoe herkenbaar is dat? Als je al een tijdje op weg bent en traint, herken je dat vast. In het verleden behaalde resultaten bieden geen garantie voor de toekomst.
De wet van verminderde meeropbrengst
Als resultaten niet meer komen kan je keihard gaan focussen op nóg harder trainen, nóg meer trainingen doen, nóg meer toewijding op de mat leggen. Veel atleten -en vaak ook coaches- leggen daar de nadruk op.
En dat is niet geheel onterecht, want de stelregel ‘In het verleden behaalde resultaten bieden geen garantie voor de toekomst’, geldt ook voor trainingsprogressie.
Dit noemen we de trainingswet van ‘de verminderde meeropbrengst’. Hoe fitter je wordt, hoe meer training of intensiteit je moet toevoegen om nóg beter te worden.
Waar voorheen elke week 3 trainingen van een half uur voldoende waren om een gigantische sprong in je fitheid te krijgen, gaat dat nu niet meer op. Je weet dat er geleverd moet worden om op niveau te blijven.
En om nóg beter te worden, je aan één van de drie knoppen moet gaan draaien:
- omvang vergroten (dus langere trainingen doen),
- intensiteit verhogen (intervallen zwaarder of langer maken)
- of de frequentie van trainen omhoog (vaker trainen in de week).
Dit zijn de wetten. Alleen is ons leven geen Excel sheet. We zijn mensen met gedachten, gevoelens en soms pijntjes. Total Athlete gaat uit van de totaal atleet. We trainen een gezond lichaam, een gezonde geest en een groep van atleten om je heen die je steunen. Als coaching alleen in zou gaan op de fysieke kenmerken van trainen, had ik Willemien moeten pushen nog harder en nog vaker te trainen, omdat dat het beoogde resultaat zou geven. Maar we hebben besloten dat niet te doen.
Wat is je eigenlijke doel?
Want wat is eigenlijk het beoogde resultaat? Waar train je eigenlijk voor? Waarom betaal je duizenden euro’s om deze sport te beoefenen?
Wat Willemien merkte: dat ze niet meer op een plezierige manier met haar sport bezig was. Dat merken we allemaal.
En soms weet je niet goed waarom resultaten uitblijven. Waarom je motivatie minder is geworden. Hoe het komt dat er blessures ontstaan, waar je die eerder nooit had.
In de coachgesprekken zijn we erachter gekomen dat er nog een diepere laag onder je sportbeleving zit.
- De why zoals Simon Sinek zegt.
- Of de Ikigai zoals de Japanners het zeggen.
- Of je hogere doel. Steeds vaker zien we sporters die dat koppelen aan hun persoonlijke geloof.
Zingeving als fundering
Deze laag van zingeving of spiritualiteit wordt steeds meer bespreekbaar. En het is in onze coaching een belangrijk onderdeel.
Want je kan nog zo hard trainen, als je je “Why” niet helder hebt, ga je veel verliezen.
Je verliest je motivatie,
je plezier
en je doorzettingsvermogen en je discipline.
Al die dingen ben je alleen bereid te leveren als je weet waar je het voor doet.
In het gezamenlijke proces kwamen we erachter dat deze zingeving aanwezig was helemaal aan het begin van de triatlon reis. Je staat versteld wat je allemaal kan doen in een week aan trainen, je wordt beter en behaalt resultaten.
Maar veel atleten verliezen met de focus op prestatie ook een stuk plezier. Daarom hebben we met Willemien weer gefocust op plezier en een stuk ontspanning in de trainingen.
Visualisatie als middel
“Wat gaat jou hierbij helpen?” vroeg ik.
Want je kan wel zeggen dat je plezier belangrijk vindt. Maar wat doe je als je wordt ingehaald?
Of als je merkt dat het toch niet lekker gaat. Het helpt om dit doel visueel te maken.
Ik herinnerde dat Willemien en ik jaren geleden een podcast opnamen over de kracht van visualisatie. Dat ze voor haar motivatie voor haar eerste marathon de cijfers 42,195 had ingelijst.
Elke keer als ze naar de lijst keek, gaf het haar de motivatie om de hardloopschoenen aan te trekken en weer te trainen.
“Ik ga mijn nagels in een opvallende kleur lakken.”
Elke keer als ik naar mijn nagels kijk, herinner ik mezelf dat plezier mijn grootste doel is.
En liggend in mijn tijdrit fiets heb ik meer dan vijf uur om er naar te kijken.
Het is een herinnering voor mij dat ik dit voor de lol doe en dat het mijn hobby is.” En zo geschiedde, haar nagels werden gelakt.
In de volgende blog lees je hoe de Ironman Klagenfurt 2026 is gegaan.
